Ik sluit me daar volledig bij aan. Een vriendin van mij heeft het ook en haar moeder dacht eerst ook dat het gewoon een bevlieging was en dat het wel weer over ging, maar is mij achteraf dankbaar.
Mijn vriendin voelt zich dik, terwijl ze een sprietje is. Altijd als ik bij haar ben heeft ze het over calorieen, dat is altijd het onderwerp van het gesprek. Ik word daar soms echt gek van, maar ik probeer gewoon met haar mee te praten. Als je ze ongelijk geeft en zegt dat ze super dun is, word ze boos want ze denkt dan dat je liegt en niet toe wil geven dat ze dik is.
Overigens als ik haar vraag om een keer mee te gaan om baantjes te zwemmen en ik zeg: 'Zwemmen is goed voor je, zo verband je calorieen en als je het vaak genoeg doet helpt het bij het afvallen', wil ze nooit mee. Ik denk toch dat ze ergens wel een beetje door heeft dat ze er niet uitziet, ze wil het alleen niet toegeven. Maar haar moeder is dus uiteindelijk gaan inzien dat ik gelijk had. Ik had al in de begin fase tegen haar moeder gezegt, van joh, ze valt nu wel heel veel af en als ze zo door gaat is het niet mooi meer. Haar moeder dacht inderdaad ook dat het wel meeviel, maar ze is gelukkig gaan inzien dat ik gelijk had en probeert nu ook van alles te doen om haar dochter er vanaf te houden en gewoon gezond te laten eten. Helaas heeft het geen succes..
In jou situatie kun je misschien proberen om het er toch met haar over te hebben. Je bent inderdaad gewoon bezorgd. Leg haar uit wat de symptonen zijn van anorexia zijn. En misschien ken je ook wel een goede vriendin van haar.. Praat ook met die vriendin, vriendinnen hebben meestal meer invloed dan moeders.
Succes!
