Care for Women

Mijn zoon is 15 jaar en rookt. Vreselijk vindt ik het aangezien we thuis niet roken.
Hij heeft er echt plezier in om te zien dat we hier niets aan kunnen doen.
"Jullie kunnen mij dit toch lekker niet verbieden want ik doe het toch": zegt hij dan.
We hebben al eens een tijd geen zakgeld gegeven maar dan rookt hij wel van een ander.
Ondertussen is hij er al aan verslaafd volgens mij. Waar ik héél erg bang voor ben is dat de volgende stap drugs zijn. Wie heeft er tips om hier goed mee om te gaan?

Moeilijk hoor. Vaak wordt iets steeds aantrekkelijker als het niet mag.
Hoe harder je het tegen probeert te houden hoe leuker het is om te doen.
Ik zou zeggen negeren en geen aandacht aan besteden. Makkelijker gezegt dan gedaan natuurlijk want je wil ze beschermen.
Trouwens ik geloof niet dat het gelijk over gaat in drugs gebruik. Dat is toch wel weer heel wat anders.

Ik kan me voorstellen dat je het niet leuk vind. Maar ook in denk dat drugs iets heel anders is.
Wanneer hij het echt wil lukt het je niet om hem te laten stoppen.
Het is lastig, deze discussie is er natuurlijk ook over alcohol en daar zeggen ze in ieder geval wel dat je het ook niet moet goedkeuren.

Bij jullie thuis rookt hij niet? Roken zijn vrienden, of doet hij het vooral om lekker dwars te zitten?

Mijn kinderen zijn gelukkig nooit gaan roken, maar komen wel bij vrienden over de vloer die erg roken. Dat is dus net zo erg en daar kan je niks aan doen.
Misschien een leuk boek om te lezen: Wat nou puber! Gaat over allerlei dingen die kunnen gaan doen en hoe je het beste kan reageren.

Ik denk persoonlijk niet dat je er veel aan kunt doen te voorkomen dat je kind gaat roken.

Mijn zus rookt, omdat ze gevoelig was voor het mee doen met anderen op school. En ik was wel vaker gevraagd het te proberen, maar heb het steeds afgewezen.

Deels omdat ik aan m'n moeder merk dat het superslecht is voor je lichaam. Ze is er dagelijks s'ochtends ziek van, veel hoestbuien etc. en daarnaast vind ik het gewoon een smerig idee.. dus uiteindelijk gaat het erom wat ik ervan denk. Als ik het wel graag wilde had ik het ook gewoon gedaan..

Maarja het is moeilijk, je kan het je kind wel verbieden, maar is die daar gevoelig voor?

Groetjes,
Isabelle

hoi,

wat ik bijvoorbeeld bij mijn broertje merkte is dit: hoe harder mijn ouders er wat van zeiden, hoe meer hij ging provoceren, lekker er tegen aan schoppen. Uiteindelijk denk ik dat het beter werkt als je niets meer zegt, of alleen verdrietig kijkt als hij er weer 1tje opsteekt.

Ik heb zelf ook jaren gerookt maar ik deed het nooit waar mijn ouders bij waren. Deels omdat ik geen zin had in gezeur en deels omdat ik hen niet voor het hoofd wilde stoten.

succes!

Wij roken wel en hadden dus werkelijk geen poot om op te staan behalve dat ik vroeg of zij soms zoals ons wilden worden. Dat sloeg natuurlijk wel in, ook mijn verwoedde stoppogingen om van de verslavingen af te komen, werken afschrikwekkend.
Ik heb natuurlijk ook serieuze gesprekken met ze gevoerd (2 zonen toen 15 en 12 die toen net aan 't roken en drinken was geslagen). Hierbij heb ik het met name over de gevolgen van roken en het feit dat we tegenwoordig zoveel meer weten en dat ik het onverantwoordelijk vond om ze daar niet op te attenderen, ook wat weblinks gegeven en ook op school doen ze er van alles aan. Daarnaast duidelijk aangegeven dat ze zelf de verantwoordelijkheid hebben om goed met hun lichaam om te gaan en dat ik ze alleen maar kan bijstaan en voorzien. Dezelfde gesprekken hebben wij over drugs- en alcoholgebruik, sport, sex enz. (longen, lever, ontwikkeling van de hersenen, SOA's en wat al niet meer).
Afijn het resultaat is dat wij nu al meerdere jaren in weer en wind buiten roken, zij roken niet, drinken af en toe, sporten aardig wat en met sex mag ik me verder niet bemoeien. Drugs is gewoon niet aan de orde totdat de hersenen volgroeid zijn. Voor de keren dat ze onder druk zijn gezet om toch mee te doen, heb ik ze enkele handvatten gegeven zoals; zeg maar nee ik sport of ik heb last van m'n hooikoorts, nou ja verzin het zelf maar.

Tja, ik heb 4 kinderen waarvan de oudste zoon van 27 af en toe rookt en veel drinkt en hij gebruikt drugs.
De een na oudste zoon van 25 die rookt niet en drinkt heel af en toe, geen drugs.
Mijn dochter van 21 die daarna komt , die rookt erg veel, ondanks ze allergisch is voor roken en nu een astmatische aandoening heeft{maar gewoon doorroken hoor} maar ja ze drinkt niet, zegt ze zelf.
De jongste zoon van 19 rookt heel af en toe en drinkt niet en gebruikt geen drugs.

Ondanks verwoede pogingen ,van mijn kant ,om uit te leggen hoe slecht roken en drinken is , gaan ze toch lekker hun eigen gang.
Ik zelf rook en drink niet .
Wel merk ik dat hoe vaker je erover praat hoe meer ze het gaan doen.
En gruwel verhalen over mijn moeder die is overleden aan de gevolgen van roken helpen ook niks.

Ik heb alleen wel de voorwaarde..er wordt niet in huis gerookt en liever niet als ik erbij ben en ik moet zeggen , daar houden ze zich wel aan gelukkig.
Voor de rest probeer ik me er niet al te veel druk over te maken.
Maar merk wel dat hoe ouder je word, hoe meer je je druk gaat maken over je kinderen.

Mijn advies is simpel, leg ze duidelijk uit wat de gevaren zijn en laat het daar dan bij...ze doen toch wel wat ze zelf willen, alleen leg duidelijk een grens bij wat jij wel en niet toelaatbaar vind.