Care for Women

hoi,

Ik heb sinds kort een nieuwe baan. Heel erg leuk allemaal maar er is wel een probleempje. Dat probleem ben ik eigenlijk zelf. Ik ben heel onzeker over mijn eigen prestaties. Ik weet eigenlijk wel dat ik het goed doe, maar toch. Elke zondagavond zit ik te huilen op de bank omdat ik op zie tegen de volgende dag. En als ik er dan maandag ben.... dan valt het altijd weer 200% mee! Maar ik wor echt gek van mezelf! Mn vriend is wel heel lief enzo maar hij kan zich niet voorstellen hoe ik me voel. kent iemand dit en wat doe je eraan? ik ben er een beetje zat van

Hoi,

Ik heb dat ook al jaren. Erg vervelend. Ben al vaker ergens nieuw begonnen en heb het iedere keer gehad. Net als jij is de zondag het ergst, vooral het wakker liggen en piekeren terwijl er niets te piekeren valt. Sinds bijna een jaar heb ik echt een toffe baan en heb ik het alleen nog als ik vakantie heb gehad.
Een echte oplossing heb ik niet voor je maar herkenning in ieder geval wel, je bent niet de enige.

Ik moet ook wel zeggen dat het de ene periode wel beter gaat dan de andere hoor. Maar vooral als ik het thuis ook druk heb en niet helemaal lekker in mijn vel zit, dan steekt het extra de kop op.

hoi,

ik heb hier ook weleens last van. vervelend hoor! Je weet eigenlijk dat er niks aan de hand is maar toch...

het constant op je tenen lopen.
Ik heb een nieuwe manager en die wil alles weer anders, en als ik het dan niet gelijk begrijp voel ik me zo onzeker.
Ik werk al 5 jaar met plezier op deze afdeling, maar nu ga ik soms wel eens twijfelen of ik niet op zoek moet naar een andere baan.
Maar ja waar vindt je die zo snel tegenwoordig.

Nou dat is heel herkenbaar.
Ik heb het ook een tijd gehad en het was duidelijk dat dit met de overgang te maken had.
Ik kende mezelf helemaal niet meer terug.
Dit is ontzettend vervelend want als je hier niet wat aan doet dan zal het ook niet veranderen.
Soms is het dan beter om een andere baan of een andere werkplek binnen je bedrijf te zoeken.
Praat er vooral over met je leidinggevende en blijf hier niet mee rond lopen want dan raak je steeds verder in de put.
Ik voel me inmiddels weer helemaal zeker en geloof weer in mezelf.
Sterkte.

Sjaan.

ook ik herken dit en naar mijn idee had het bij bij mij ook zeker met de overgang/hormonen te maken.
Vooral het "te druk" hebben kan ik minder aan, terwijl ik dat altijd makkelijk deed.
Belangrijk is volgens mij om te kijken waar het mee te maken heeft.
Onzekerheid van de nieuwe baan moet na een tijdje minder worden. Weet je hoe ze vinden hoe het op het werk gaat? of heeft het ook met de hormonen te maken. Dan kan je daar misschien wat aan doen

Hallo,

Ook ik herken die problemen om zo tegen de werkweek op te zien. Bij mij is dat pas gekomen toen ik in de overgang raakte. Naast opvliegers e.d. kreeg ik ook serieuze klachten van psychische aard. Iedere verandering (en anno 2010 wordt er nogal eens iets veranderd...) trok ik niet. Ik ben ook best veel ziek geweest de afgelopen jaren. Ik dacht soms echt dat ik "gek" werd. Ondertussen gaat het mij mij een stuk beter, veel minder klachten van de overgang. En op het werk gaat het ook weer goed. Niet meer ziek, lekker in mijn vel en vorige week zelfs een promotie!!
Hopelijk een opsteker voor anderen!

Groetjes,
Janny

Ik herken dit ook. Heb er al tijden last van en ben altijd op zoek naar positieve oplossingen. Maar heb vorige week echt een solliciatiegesprek verknald. Een functie die ik makkelijk kan invullen maar ik stelde me te kalm op. Ik had van tevoren gemediteerd, gewandeld en mezelf ingeprent "ik kan het". Begint een lid van de sollicitatiecommissie opgewonden over de zware verantwoordelijkheden en de financiële situatie van het bedrijf. Ik denk: ik laat me niet gek maken en reageer dus heel rustig. Nu blijkt dit ook niet goed! Maar wat dan wel?
Een half jaar geleden was ik volgens leidingevende en collega's te emotioneel in mijn reacties. Het midden heb ik dus nog niet gevonden.
Realiteit is wel dat ik al maanden slecht slaap en ik weinig leuke dingen meer doe omdat ik te moe ben.
Hoe hou je dit redelijk vol tot je 67e. Ik heb nog 15 jaar te gaan. Ik heb altijd met plezier gewerkt maar sinds de start van de pre menopauze kan ik er niet meer van genieten.

Groet, Henriette

Hallo Juud.., je geeft aan dat je zondagavond er tegenopziet om te gaan werken maandag! Kun je opschrijven waar je tegen op ziet. De nadelen en de voordelen. Als je dat gedaan hebt kijk dan naar de voordelen en maak deze groter, geniet ervan. Probeer je energie in de positieve dingen te stoppen. Wil je verder praten dan wil ik je wel coachen. Kik dan op www. care4coaching.nl Wie weet ga je dit gewoon oplossen.