Care for Women

'Nare woorden' de column van Roos Verlinden

Daarnet, bij het opstarten van de computer, realiseerde ik het me opeens. In één week waren zo tussen neus en lippen door allerlei nare woorden de revue gepasseerd. In elk geval: inknippen, urineverlies, vaginale droogte, spiraal en megabloedingen. Op maandag bij Lizzy. Dinsdag met Hanna. Woensdag was het Trudy. Donderdag Annelies en vrijdag Mieke.
Want elke middag had ik een afspraak met een vriendin. Ik haalde in wat op de lange baan was gekomen door het schrijven aan een nieuwe roman.
Wat een feestweek was het! Gelachen dat we hebben. En in de tuin gezeten, op het strand gewandeld, een fietstocht gemaakt, een historische stadswandeling gelopen en daarna uitgebreid geshopt en dan ook nog volop witte wijn en rosé gedronken op terrassen. Echt vrouwen, hoor, dacht ik heel wat keren. Wat een boel gebabbel. Wat een herkenning en wat een pret.
Maar pas nu realiseerde ik me dat dus van die nare woorden. Terwijl ze als onschuldige plastic eendjes in badwater tussen de schuimkoppen van de gesprekken door dobberden. Ook best logisch. Want Lizzy, van het inknippen, had met haar wolk van een baby wel andere gesprekstof. Net als Hanna, die haar urineverlies alleen maar noemde omdat het gebeurde tijdens een eindsprintje van de kwartmarathon die ze glorieus had gehaald.
Trudy, van de vaginale droogte, vertelde als een waterval over haar nieuwe relatie. Smoorverliefd - op haar 57ste! Lacherig zei ze het. Met één hand voor haar mond en een schalkse blik. 'Ik heb tenminste alvast maar een glijmiddel in huis gehaald!'
Annelies van 49 had de pil tabee gezegd. Ze wilde wel eens weten hoe haar eigen hormonen het deden. 'Nou, goed dus. Nu heb ik maar een spiraal laten zetten. Want zwanger worden op deze leeftijd, je moet er toch niet aan denken?'
Dat Mieke die megabloedingen noemde, kwam doordat we het over de overweldigende keuze aan supermarktproducten hadden. 'Moet je voor de lol eens kijken bij de afdeling maandverband! Je wordt er als vrouw helemaal in de watten gelegd!'
Maar als nu ik alles op een rijtje zie… En al die zaken erbij bedenk die we voor normaal houden… Ongesteld zijn. Buikpijn hebben. Bevallen moeten. Gedoe met tampons en maandverband. Geklungel met anticonceptie. Uit een vergadering moeten omdat het lekt. Bloedvlekken verwijderen. Uitstrijkje laten maken. Onregelmatig worden. Opvliegers krijgen. Hartkloppingen, nou ja, ga zo maar door.
En dáárover praten vrouwen langs hun neus weg – als ze er al iets over zeggen. Omdat ze wel wat anders aan hun hoofd hebben? Omdat er leukere dingen zijn? Omdat het er nu eenmaal bij hoort? Of toch omdat we ooit leerden dat praten over zulke intieme zaken niet netjes was?

Ik heb het maar aan Lizzy, Hanna, Trudy, Annelies en Mieke zelf gevraagd. Als eendjes in badwater dobberden hun antwoorden tussen de schuimkoppen van al het andere wat ze te vertellen hadden. Daardoor is het nu een dag later. En het komt erop neer dat ze inderdaad wel wat anders aan hun hoofd hebben dan die zogenaamde intieme zaken. Interessantere dingen. En leuker natuurlijk ook. En daarom draait het toch in het leven?
IJzersterk die vrouwen, nietwaar?